Domingo 13 de xullo: 3º Roteiro contra do desdobramento do corredor do Morrazo

(Montes de Domaio)

A Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo organiza o domingo 13 de xullo o terceiro roteiro contra do desdobramento en autovía do corredor de alta capacidade do Morrazo.

O percorrido cuxo trazado será circular, sairá ás 11 da mañá diante da capela de San Bieito en Domaio (Moaña), tendo prevista a volta ao mesmo lugar ás 13:30 h. Pasará polo núcleo rural da Costa, área de lecer de O Souto, sendeiro do rego e muíños da Freixa, A Devesa, paso, ponte das Meáns, Chan do Porco, sendeiro do rego da Miñouba, Poza da Moura, muíños da Maquina e de José María, paso elevado, Pedra do Navío, núcleo rural de Os Carballiños e Picouto do Gando, camiño do Prado, ponte e muíño do Rial, camiños do Soutiño e O Barquiño, Cruceiro do Carballo do Raposo, até chegar de novo diante da capela.

O percorrido coincidirá grande parte co sendeiro municipal de curto percorrido dos regos da Freixa e da Miñouba.

Para chegar ao punto de saída hai que coller a estrada PO-551 até o núcleo urbano da parroquia de Domaio, onde ao chegar ao paso peoníl con semáforos para coller (á esquerda si se ven desde Moaña ou á dereita si se ven da AP-9 de Rande ou da N-550 de Vilaboa) a estrada EP-1103 San Bieito-Verdeal no desvío existente entre a sucursal de Abanca e o bar Tropicana. A capela de San Bieito está á beira da EP-1103 a uns 500 metros da PO-551.

Pregamos ás persoas que vaian participar no roteiro a máxima puntualidade para sairmos na hora marcada e en previsión de haber un día solleiro e malia que o percorrido vai ser na súa maioría por camiños entre o arborado aconsellamos levar gorra, vestimenta lixeira e de trote, envase para auga e crema para a pel.

Por responsabilidade, ética e polo reducido tamaño do aparcadoiro diante da capela e arredores emprazamos a todas aquelas persoas que se acheguen en vehículo privado que traten de compartilo até enchelo.

roteiromorrazo3

Advertisements

Mesa Aberta: xoves 24 de abril, as 18:00 h, na Hemeroteca da Escola de Artes e Oficios de Vigo, coa participación de Eliseo Fernández e Carlos Taibo

UNHA PROPOSTA PARA RENUNCIAR A FACER XIRAR A RODA HIDRÁULICA DUNHA CÍCLICA HISTORIA UNIVERSAL DA INFAMIA

 A CNT-AIT Vigo e A Ría Non Se Vende, rede de colectivos de acción social e defensa do patrimonio ambiental, cultural e social da Ría de Vigo, únense para presentar conxuntamente unha mesa aberta con Carlos Taibo, profesor de Ciencia Política na Universidade Autónoma de Madrid e autor de Repensar la anarquía. Acción directa, autonomía, autogestión e, Eliseo Fernández, historiador e escritor ferrolán diplomado en biblioteconomía e documentación e especializado en anarquismo e movemento obreiro na Galiza.

Así, esta mesa aberta é un convite para realizarmos un paseo a través das ideas libertarias, retrotraernos no tempo e explorar a historia ácrata e obreira de Vigo: dende a fundación da propia Escola de Artes e Oficios, pasando por revistas e xornais como “La Propaganda” (1881) ou “Despertad!” (1928) até chegar a activistas incansables como o topógrafo Ricardo Mella, os carpinteiros José Villaverde e Eduardo Collado, o barbeiro Federico Sánchez ou o poeta Manoel Antonio. Mais, se ben cómpre coñecermos a historia, tamén é necesario enfrontarse ao presente e abordar as problemáticas actuais. De aí que, neste noso presente, optemos por defender o Ideario Libertario e o Decrecemento como única solución para lograr establecer unha relación de equilibrio entre as propias persoas e entre o ser humano e a natureza. Porque, en realidade, iso é o que busca o movemento libertario: a harmonía, liberdade e coherencia individual que leve ás persoas cara ao apoio mutuo, a tolerancia, a solidariedade, a xustiza social e a preservación e uso racional dos recursos naturais.

“Porque se non hai dogmas nin bandeiras que nos guíen estamos obrigados a escoller as cousas e as ideas máis dignas do noso nivel de ética e de xenerosidade, sen o inxenuo optimismo escarmentado, e sen un pesimismo opaco ben alimentado que nos deteña e nos permita unha indiferente neutralidade falsa. Xa non imos ser cómplices do que nos indigne ou nos avergoñe. Nada é inmutable. Todo se transforma. Quen teña tempo, enerxía, e desexe facer algo, que vaia propoñendo algo…”

Modesta Proposición, Lois Pereiro

AcciónLibertaria2014WEB

Domingo 6 de outubro as 12:00 na Alameda de Santiago: “Por unha Galiza sen lumes, por un rural con futuro”

O día 11 de setembro declarouse un incendio intencionado que destruiu por completo o Monte Pindo, Olimpo Celta e monte sacro dos/as nosos/as antergos/as, puxo en perigo vidas e fogares, acabou con explotacións agrogandeiras, e fixo inútil o inxente esforzo de extinción. Este é o paradigma de que os incendios non só teñen a súa orixe no misto que o prende senón en anos e anos de desleixo e políticas desenfocadas, pois non só estamos ante a perda ecolóxica dun dos montes máis emblemáticos do País, senón ante o silencio cómplice dunha administración que desouvíu o berro dos/as milleiros de galegas e galegos que levamos anos esixíndolle á Xunta medidas efectivas de prevención mediante a declaración do Monte Pindo coma Parque Natural. É esta a única figura de protección que permite a participación directa da sociedade na xestión do espazo e compromete un orzamento anual para protexelo e poñelo en valor Esta decisión que dependía da vontade do conselleiro, Agustín Hernández, foi sistematicamente ignorada, provocando que todo polo que levamos tres anos loitando e traballando sexa hoxe un inmenso deserto de cinsa de case 2.500 hectáreas, co gasto inútil de millóns de euros públicos na extinción que nunha mínima parte terían permitido atallar a traxedia.

A catástrofe do Monte Pindo certificou o absoluto fracaso dunha política ambiental e de montes que desatendeu por completo a prevención dos lumes nos espazos naturais, rexeitou avances en materia de ordenación, multifuncionalidade, fomento de actividades tradicionais e especies autóctonas, para centrarse en entregar o noso territorio a intereses especulativos e empresas contaminantes, sen esquecer á gran industria pasteiro-enerxética e a forestal que inzaron os nosos montes de especies pirófitas coma o eucalipto ou o piñeiro mais outras como as acacias produto do descontrol na construción de infraestruturas e do propio abandono dos montes como recurso natural. Vítimas destas políticas caeron xa o Monte Pindo, as Fragas do Eume, o Xistral, o Macizo Central, Xurés, Courel, A Limia, Corcoesto…, e ducias de espazos naturais valiosísimos que foron estragados impunemente porque os intereses do goberno galego son distintos aos intereses dos galegos e galegas.

Dase ademais a circunstancia de que o actual executivo decidiu agrupar na mesma área as competencias en infraestruturas, urbanismo e medio ambiente, co que dende o primeiro momento a natureza ficou supeditada aos proxectos mal chamados estratéxicos e aos intereses espúreos e coloniais a nivel urbanístico e industrial, de quenes só lles interesa o lucro e non a terra, a súa bioloxía e os/as seus/suas habitantes.

Unha Xunta que se parapeta agora detrás dos pirómanos, para agochar as súas miserias e negar que unha neglixente xestión do monte ten grande parte da culpa de que o lume se convirta nun perpetuo elemento da nosa paisaxe xeográfica e vital. Unha Xunta que ten a desvergoña de afirmar que un espazo natural arde con protección ou sen ela. Unha Xunta que ignora deliberadamente que o monte que arde é aquel improdutivo para a súa veciñanza, o que leva irremediabelmente ao abandono das actividades tradicionais e a picar no engado envelenado dos especuladores sen escrúpulos que chegan cos seus proxectos enerxéticos, mineiros, urbanísticos… buscando un rápido lucro e deixando contaminación e pobreza.

A cidadanía galega e as entidades abaixo asinantes, reunímonos este 6 de outubro en Compostela para amosar o noso rexeitamento frontal a esta xestión suicida que ameaza con incendiar o País e reducir a cinsas o futuro dos nosos fillos e fillas. Portanto, ESIXIMOS:

1.- Que a Xunta comprometa a protección efectiva dos espazos naturais galegos mediante a ordenación e a dotación dos recursos precisos para a súa conservación e o seu desenvolvemento sustentábel, de xeito que a protección incida verdadeiramente no protección socioeconómica, cultural e ambiental, na mellora das condicións de vida da súa veciñanza e que a sociedade valore ese patrimonio como unha oportunidade de futuro e non como un atranco.

2.- Que a Xunta dispoña as medidas e realice os esforzos precisos para coidar dos nosos montes durante todo o ano, primando a prevención sobre a extinción e sobre todo, investindo en iniciativas sustentábeis que permitan fixar poboación e recuperar os vencellos dos/as habitantes, e a participación directa co seu medio natural fóra de monopolios gubernamentais e empresariais.

3.- Que a Xunta modifique radicalmente as súas políticas de xestión do monte, nomeadamente a Lei de Montes e o Plano Forestal, para abandonar os incentivos aos monocultivos de especies alóctonas, pirófitas, e de rápido crecemento e substituilos polo apoio e incentivación de plantacións de especies autóctonas, frondosas non pirófitas, de crecemento medio e madeiras nobles e outros aproveitamentos selvícolas, agrogandeiros e enerxéticos en monte baixo que visen a multifuncionalidade de usos e o respecto á función ecolóxica, cultural e social do monte.

4.- Que a Xunta remate coas políticas agresivas no eido ambiental, económico e social (Lei de Montes, Lei de Industria, Plano da Minaría, Plano Acuícola, Decreto da Biomasa, concurso eólico,…) que están a provocar o abandono do mundo rural e das actividades tradicionais no medio natural, entregándoo a especuladores e contaminadores.

5.- Que a Xunta recupere e dé pulo a aquelas iniciativas que visaban unha participación activa da sociedade na xestión sustentábel do seu territorio e dos seus montes, como as Unidades de Xestión Forestal (UXFOR), o Banco de Terras (BANTEGAL) ou Voluntariado Galego en Defensa do Monte, entre outros proxectos que Núñez Feijóo desmontou nada máis chegar ao goberno máis en calquera outra iniciativa que afonde nunha maior autoxestión ou cooperación directa da poboación humana e rural tendo o medio como recurso.

6.- Que o produto explotado de forma sustentable dos recursos naturais sexa en beneficio das comunidades locais e dun mercado cunha mínima ou nula pegada ecolóxica fuxindo de globalizacións e transaccións multinacionais sobreexplotadoras e sin control.

7.- Que se protexa na realidade e non de nome dos espazos naturais protexidos existentes, procedendo á planificación e a ordeación efectiva e sustentable dos seus recursos naturais como dos seus usos, e que se proceda a súa ampliación en rede con máis espazos tendo en conta que na actualidade e desde hai tempo o territorio protexido non pasa do 12% na Galiza, estando por debaixo da media europea e ao rabo da media estatal.

8.- Que a Xunta tome dunha vez en serio ao noso medio natural, prestándolle a atención que merece, e que deixe de ser un mero apéndice para a especulación e a desfeita do cemento e o asfalto. Porque contrariamente ao dito por Samuel Juárez, ex-conselleiro de Medio Rural e actual delegado do goberno, o mundo rural sí ten futuro. Esiximos tamén a inmediata demisión dos titulares de Medio Ambiente, Agustín Hernández e de Medio Rural, Rosa Quintana, por seren os irresponsábeis máximos do exterminio do medio natural e rural, e amosaren a súa absoluta incompetencia para xestionar un patrimonio do que se avergoñan e nen seguera son dignos.

Este día o pobo galego está a falar, e di ben claro que non nos resignamos a ver como un goberno de “patufos/as desleigados/as”, de “pequenos/as mequetrefes sen raíces” fica impasíbel cando non é directamente cómplice da destrución dun territorio que deberían coidar como unha nai, a nosa Matria que nos fixo ser tal e como somos hoxe.

CONVOCA: ASOCIACIÓN MONTE PINDO PARQUE NATURAL

Outubro2013

Sábado 1 de xuño: Xeira pola minaría romana do ouro na Groba.

O vindeiro sábado, 1 de xuño,  teremos unha xeira pola serra da Groba para ver a minaría romana na zona de Pinzás, así como o rico patrimonio inmaterial, arqueolóxico  e natural que atesoura a Groba nesta parte da cara leste da serra.

Coa ameaza da minaría destrutiva á vista, teremos ás 10 h. unha pequena charla introdutiva antes de pornos a camiñar. Despois, iremos vendo o rico patrimonio e a paisaxe que temos en terreos de Pinzas e Vilachán, en Tomiño, e achegaremonos ao punto onde se xuntan os concellos de Baiona, Gondomar, Oia e Tomiño, no Corno Ladredo, onde poderemos ver unha posible forma de explotar os recursos mineiros que non era tan destruitva coma a que agora nos ameaza. Veremos uns muíños naviculares de termo fixo, que probablemente estaban ligados ao aproveitamento de  algún tipo de mineral que aínda non temos constatado, pero que por analoxía podemos comparar con outros que si están comprobados, ligados a  explotación do ouro polos romanos en Pino del Oro, en Zamora. Si veremos, tamén, os Buratos dos Mouros, unha especie de Médulas que temos en Pinzás e Vilachán, con grandes movementos de terra e mineral para explotar ouro. Mámoas, regueiras e fontes, e a toponimia que nos informa do que é e/ou o que foi o territorio e nos fai ver de outro xeito todo o que nos rodea cando sabemos como se chama cada lugar, cada recuncho, cada outeiro, cada fonte. Información, as veces codificada, que aportaa moitos datos para a investigación científica en moitos campos, non só na arqueoloxía, bioloxía, xeoloxía e lingua.

Agardamos que o tempo acompañe e poidamos gozar durante todo o día dunha xornada de lecer, instrutiva e reivindicativa.

Animádemos e acudide con calzado e roupa axeitados, ganas de andar, xantar e bebida para o camiño.

Pinzás
Preme para ver o mapa para chegar a Casa do Pobo de Pinzás

Preme para baixar o díptico da xeira

MARCHA CONTRA CELULOSAS o día 1 de xuño

MARCHA CONTRA CELULOSAS o día 1 de xuño
SAÍDA AS 19:30H DAS ALAMEDAS DE MARÍN E PONTEVEDRA

O día 1 de xuño farase nunha nova “MARCHA CONTRA CELULOSAS” para apoiar a esixencia do peche do complexo e contra a ampliación da concesión que recolle a nova lei de costas.

A súa vez informamos tamén que nace unha plataforma en Pontevedra baixo o nome “Plataforma 2018 contra a prórroga a ENCE”. Esta plataforma nace coa ideia de denunciar e traballar en prol de evitar que ENCE, coa modificación da lei de costas, poida estar na ría de Pontevedra máis aló do 2018.

Entre as primeiras actividades a desenvolver por esta plataforma está unha charla-coloquio, baixo o lema de “POR UN MODELO SUSTENTÁBEL PARA A COMARCA, CONTRA A PRÓRROGA A ENCE” , na Casa das Campás o día 29 de maio, ás 20:30h

ManiENCE2013