O Plan Básico Autonómico publicado hoxe no DOG deixa de súpeto sen protección miles de hectáreas de chan natural protexido.

Coa aprobación definitiva do Plan Básico Autonómico, publicado hoxe no DOG, consumouse a perda de especial protección como espazos naturais en solo rústico para miles de hectáreas de chan natural galego que figuraban no Rexistro Xeral de Espazos Naturais de Galicia.

A entrada en vigor do PBA aparellará a desaparición das Normas Complementarias e Subsidiarias de planeamento das provincias da Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra, que era onde figuraban os espazos naturais afectados e non se substitúen por outras, simplemente fanas desaparecer…

O PBA fuxe incluso de citar a existencia de espazos naturais a protexer. No seu caso só cabe xa a posibilidade de que por mandato explícito das propias Normas Complementarias e Subsidiarias de Planeamento, segundo o artigo 28.1.3, se manteñan os espazos naturais no planeamento municipal que as substitúan que obriga á definición e tratamento do ámbito destes, para a súa ordenación a través dos correspondentes plans especiais.

60 Seguir lendo

Advertisements

A Foz do Miñor declarada Lugar de Especial Interese Paisaxístico (LEIP)

A Ría Non se Vende, Luita Verde e a Plataforma pola defensa dos Montes do Morrazo, fixeron alegacións ao Catálogo das Paisaxes de Galicia, solicitando a inclusión no mesmo da Foz do Miñor como Área de Especial Interese Paisaxística (AEIP).

foto424O resultado foi a estimación parcial da solicitude e a declaración da Foz do Miñor como Lugar de Especial Interese Paisaxístico (LEIP).

foto525

Esta é unha medalla máis a engadir á larga lista de figuras de protección das que pode presumir a Foz do Miñor, figuras que levan aparelladas lexislación que deberían protexela medioambientalmente, como son:

Lástima que ningunha delas sirva polo de agora para que as administracións poñan freo, dunha vez por todas, aos diversos ataques medioambientais que está a sofrer a zona desde hai demasiado tempo.

Non será por medallas. Non será por lexislación. Non será por valores a preservar. Non será por paisaxe. Non será pola cidadanía que respondeu moi positivamente ás chamadas para a protección da zona.

 

Por que será? Preguntámonos.

A Ría Non Se Vende

…La aprobación del Plan de Utilización de los Espacios Portuarios condiciona la suerte de las concesiones correspondientes, tanto si se trata de las existentes como de las futuras. Lo hace, decimos, incluso respecto de las concesiones que ya existan pues pueden ser rescatadas si el desarrollo del Plan lo requiere (artículo 96. 5) y, en todo caso, cuando resulten incompatibles con las determinaciones del Plan de Utilización de los Espacios Portuarios, deben adaptarse a él (artículo 98. 1) El Plan, por lo demás, supone la afectación al uso portuario de los bienes de dominio público y de los bienes patrimoniales incluidos en la zona de servicio que sean de interés para el Puerto

 Extracto del 5º fundamento de derecho del RECURSO DE CASACION Num.: 6849/2009 – 09/04/2013

SENTENCIA del TRIBUNAL SUPREMO. (Sala de lo Contencioso-Administrativo)

Este extracto da sentencia firme do Tribunal Supremo do 9 de abril de 2013 referida ó Porto Deportivo e á urbanización que se pretendía construir en Massó (Cangas), evidencia un feito que as 20 Asociacións Ecoloxistas que formamos a Rede A RIA NON SE VENDE vimos denunciando ata a saciedade desde fai moitos anos: Non hai ningunha obra nin concesión realizada legalmente na xurisdicción da Autoridade Portuaria de Vigo dende o ano 1993 (no que entrou en vigor a Lei de Portos do Estado e da Mariña Mercante) ata hoxe, xa que o Porto de Vigo carece da preceptiva Delimitación de Espazos e Usos Portuarios (DEUP), antes Plan de Utilización dos Espazos Portuarios (PUEP).

 Despois de 22 anos á espera da aprobación de este crucial documento coidamos que se pode incurrir nun grave erro que vimos de denunciar. No documento da proposta de DEUP enviado ó Ministerio de Fomento para a súa tramitación e aprobación     en xuño de 2011 -modificada ata en tres ocasións (decembro de 2011, abril de 2012 e outubro de 2013), se considera zona de servicio do Porto de Vigo prácticamente toda a lámina de auga da ría, en base a unha obsoleta Orde Ministerial do 23 de decembro de 1966.

apvigo

Proposta de Delimitación dos Espaciós e Usos Portuarios da zona de servicio do Porto de Vigo – abril 2012

Seguir lendo

O Bernardo Alfageme en terra

Barcos á rotonda? Medre o mar!

 

           Sou humano, sou barco, sou tantas cousas (…)

        (…) e alí estou coa proa,

           as amuras, a popa, a barriga, o eixe…

            Eu sou mariñeiro, e o mar móllame a alma,

        salinízame e golpéame o corazón. (…)

                Xosé Iglesias, de Transfusión oceánica.

Desde A Ría Non se Vende queremos manifestar o noso apoio á veciñanza e colectivos que están a deter as obras de instalación dun barco nunha rotonda do barrio vigués de Coia. Dúas son as razóns argumentadas para tomar esta acción: o seu custe económico e o maltrato a un ben cultural como é un barco de altura con 70 anos de antigüidade, o Bernardo Alfageme, testemuño único da vida mariñeira do seu tempo.

coia Seguir lendo

Nova ilegalidade en Massó

Despois de máis de nove anos de conflicto, e tras a sentenza do Supremo declarando a ilegalidade da concesión para porto deportivo en Massó, que estaba asociada cun proxecto especulativo en terra, e coa disolución polo xuiz da empresa Residencial Marina Atlántica S.A., parecía que as augas voltaban ao seu canle.

De feito, a Autoridade Portuaria de Vigo anunciaba a desafectación da zona e a intención de traspasar os terreos que alí administraba ao Concello de Cangas e ao servizo de Costas, licitando e aprobando un proxecto de acondicionamento ambiental, preceptivo para realizar a desafectación.

As obras foron adxudicadas por máis de 400.000 euros e comezaron en setembro, pero xa a mediados de outubro aparecen as primeiras sorpresas:

o que debera ser a simple retirada de entullos da praia coñecida como da cheminea convertíuse nun caso máis de aterramento ilegal da ribeira do mar.
fv20141031 Seguir lendo

Barrio do Cura.

Porque este barrio fai parte da nosa historia e somos nós os que queremos vivir aqui, e construir aqui os xogos, os soños, a partir de aquí dalgo que é de tod@s. Non deixemos que rematen as primaveras no Barrio do Cura e que fagan del algo que xa non nós será…queren arrincar un cachiño de historia e nós intentaremos que cada primavera volva abril ao barrio do Cura. A vida ainda non se esgotou neste Barrio que nace ao pé da ría.

Montaxe Miriam Rodriguez
Cámara Pablo Kaufmann
Texto e Voz Xabi X. XArdón

 

O informe da UE sobre as rías galegas: consumouse a farsa

Cantas persoas queren que cos seus impostos se procure unha mellora no medioambiente? A preservación da biodiversidade, o dereito á vida das especies que poboan a Terra e o intento de preservar a natureza e deixar o medio natural e o medio humanizado en mellores condicións ás xeracións que veñen atrás de nós parecen obxectivos racionais, compartidos pola maioría das persoas de ben, pero tristemente vemos como as políticas locais, autonómicas, estatais e europeas constitúen unha maquinaria destrutiva que esnaquiza calquera intento xusto de mellora medioambiental.

ENCE na ría de Pontevedra

ENCE na ría de Pontevedra

Sobre o papel, moitos dos cartos dos nosos impostos dedícanse á mellora medioambiental. Máis de 25.000 millóns de euros ten recibido Galiza de fondos europeos para o suposto obxectivo de acometer un saneamento real das Rías. Porén, a realidade mostra unha xestión indebida de tales fondos (cando menos nos aspectos técnicos e económicos, e probablemente tamén no legal), traducida nun aumento imparable da contaminación nas Rías. A construción de redes unitarias que contaminan as augas pluviais ao mesturalas coas augas residuais; un conxunto de depuradoras deficitarias, cando non inoperativas, a ausencia de interconexións que permitan transvasar auga contaminada dunha depuradora ás outras en caso de avería; a ausencia total de predepuración de augas industriais; a falla de mantemento das redes xerais; os erros na instalación de colectores e as fallas nos bombeos, non parecen formas axeitadas de conseguir mellora ningunha. O resultado son centos de puntos negros de contaminación en toda a costa galega, censados cada ano pola propia administración pública a través dos informes de Augas de Galicia.

Seguir lendo